Arcybractwo Adoracji Najświętszego Sakramentu

KTO IDZIE ZA MNĄ BEDZIE MIAŁ ŚWIATŁO ŻYCIA (J 12, 8)

 

Jeżeli zaniedbamy Eucharystię, jakże będziemy mogli zaradzić własnej nędzy?

Jan Paweł II - Ecclesia de Eucharystia

 

Cel Bractwa:

 

1. Oddawanie czci Przenajświętszej Eucharysti.

2. Przynoszenie przez modlitwę pomoc duszom w czyśćcu cierpiącym.

3. Modlitwa w intencjach Kościoła.

 

Członkowie Arcybractwa zobowiązują się do:

 

1. Jednej godziny Adoracji Najświętszego Sakramentu tygodniowo w dowolnym Kościele i czasie.

2. Przyjmowania raz w tygodniu (miesiącu) Komunii Świętej wynagradzającej, w każdy pierwszy piątek miesiąca do uczestnictwa we Mszy Świętej, wynagradzającej  za zniewagi, świętokradztwa i obojętność wobec Boskiego Majestatu Jezusa ukrytego w Eucharystii.

3. W czwartą niedzielę miesiąca, po Mszy świętej odprawianej o godzinie 16.00, do uczestnictwa w spotkaniu formacyjnym, pod przewodnictwem Kapłana.

 

Miłość naturalna domaga się trzech rzeczy: obecności kochanej osoby, jej całkowitego posiadania i doskonałego z nią zjednoczenia; Jezus w pełni zaspokaja w porządku nadnaturalnym to prawo miłości w Eucharystii.

św. Piotr Julian Eymard

 

 

Arcybractwo Najświętszego Sakramentu czyli przyjaciele Jezusa Eucharystycznego

 

Eucharystia została nam dana, ażeby całe nasze życie było jednym"Magnificat"

Ecclesia de Eucharistia - Jan Paweł II

 

Od  85 lat  w Paryżu,  wpisane w  Kościół  Matki  Bożej Wniebowziętej.   Pierwsze Siostry przybyły wtedy z Krakowa, z Kocioła św. Wincentego a Paulo na Kleparzu.   W klimacie ówczesnej Polski w roku 1948 zlikwidowano je , jak wiele podobnych wspólnot. Tutaj , na Emigracji, dzięki Opatrzności Bożej przetrwało pod Sztandarem Chrystusa, by szerzyć cześć do Jezusa, którego skrywa Białą Hostia; kochać  raz więcej  i innych do tej wiary i miłości pociągać,  wynagradzając za małodusznych i letnich –  oto właściwe powołanie przyjaciół Jezusa. Mając  za Świętego Patrona , Benedykta, opata z Nursji, oddają się Jego opiece i noszą na szyi Jego medalik; a w Święto Chrystusa króla odnawiają swoje brackie ślubowanie : «Najświętsze Serce Jezusa, prawdziwie obecne w Najświętszym Sakramencie, poświęcam Ci ciało i duszę dla całkowitego zjednoczenia się z Twoim Sercem,  nieustannie ofiarowywanym na wszystkich Ołtarzach świata,  oddającym chwałę Ojcu  i błagającym o nadejście Jego Królestwa. Proszę, przyjmij moją pokorną ofiarę.   Użyj mnie, jak chcesz, na chwałę Ojca i dla zbawienia dusz.   Najświętsza Matko Boża, nie pozwól mi nigdy odłączyć się od Twego Boskiego Syna. Proszę, broń i ochraniaj mnie jako Swe wybrane dziecko.   Amen.» (modlitwa Służebnic Eucharystii, napisana przez Biskupa z Japonii). W 1996 roku, pod kierunkiem Ks. Opiekuna Ryszarda Biernat , zawierzają Niepokalanemu Sercu Maryi, a było to 24 marca, podczas peregrynacji Notre Dame de France.   W 14-nascie lat po tym wydarzeniu wszyscy Członkowie Arcybractwa Najświętszego Sakramentu i jego sympatycy, zaproszeni, wstępują w szeregi Bractwa Eucharystycznego na Jasnej Górze.

Adoramus

 

czyli obietnice dla czcicieli Najświętszego Sakramentu

 

 

1. Ci, którzy w nocy z czwartku na piątek, trwają na godzinnej modlitwie dla uczczenia Najświętszego Sakramentu Ołtarza (może to mieć miejsce również w domu), zakończą swoje życie po przyjęciu Komunii Świętej i tak przejdą do wieczności.

 

2. Ci, którzy w czwartek, w czasie dnia nawiedzą na pół godziny kościół i będą przebywać zupełnie z przodu, blisko Tabernakulum, otrzymają wysoki stopień poznania wiary, miłości do Sakramentu Ołtarza i poznają tajemnicę Mojej Wszechmocy, a przez to osiągną także pozbawioną egoizmu, prawdziwą miłość do bliźnich, jak również jej dobre zrozumienie.

 

3. Ci, którzy wysłuchują codziennie z głębokim nabożeństwem Mszy Świętej, mogą uzyskać dla swoich bliskich we wszystkich potrzebach wiele pomocy i łask, a w wieczności będą przebywać zupełnie blisko Mnie.

 

4. Tym, którzy Mi przyniosą w darze jakąś ofiarę lub przezwyciężenie siebie przed przyjęciem Komunii Świętej dla uczczenia Sakramentu Ołtarza, otrzymują takie pragnienie Komunii Świętej i żarliwie pożądanie Mnie, że już nie będą mogli beze Mnie żyć i w ten sposób każde jej przyjęcie istotnie godne będzie dla nich, o podwójnej wartości.

 

5. Tych, którzy Mi poświęcą pół godziny po przyjęciu Komunii Świętej na dziękczynienie i uwielbienie, będą wprowadzał coraz głębiej w tajemnicę Mojej Miłości, przez co oczyści się ich sumienie i osiągną jasne i pewne rozeznanie swoich słabości i błędów.

 

6. Tym, którzy w czasie Świętego Przemienia, gdy kapłan podnosi Moje Ciało skrwawione i kielich Krwii Mojej, proszą zawsze z pokorą o łaskę pomocy i o radę, otrzymują je natychmiast w stopniu koniecznym do zbawienia.

 

7. Tych, którzy w czasie Przeistoczenia ofiarują samych siebie Ojcu Przedwiecznemu w jedności ze Mną, Moimi Ranami i Krwią w duchu pokuty za grzechy świata, będę umacniał Moją łaską aż do ich końca, będę ich prowadził, umacniał i pocieszał, tak że nie będą już potrzebowali ludzkiego pocieszenia.

 

8. Tym, którzy będą się modlić godzinę przed wystawionym Sakramentem ołtarza i z uczuciem szczerej pokory - żałując za grzechy świata - ofiarują Moją Najdroższą Krew Bogu Ojcu, daję zapewnienie, że ich godzina modlitewna będzie Mi się podobała, że przebaczę im wszystkie grzechy, przyozdobię ich też za to wieloma łaskami, a przede wszystkim darem mądrości.

 

9. Ci, którzy ze szczególnym upodobaniem uczestniczą w nabożeństwie z błogosławieństwem, w czasie którego odmawiana będzie Koronka do Ran, albo Litania do Sakramentu Ołtarza, osiągną szczególny stopień świętości, a Moja szczególna opieka będzie im towarzyszyła zawsze, jak też Moja łaska i błogosławieństwo.

 

10. Tym, którzy postarają się i przyprowadzą innych do Tabernakulum, albo przyjdą z jedną duszą bratnią na godzinę adoracji modlitewnej, udzielę wielkiej łaski, że staną się światłem i przewodnikiem dla tych bliźnich, którzy są jeszcze oddaleni ode Mnie, doprowadzę ich do Nieba i staną się oni Moim narzędziem dla ratowania ludzkości

 

 Źródło: Eucharystia. Bóg blisko nas. (Eucharystia: centrum życia)

kard. J. Ratzinger - Benedykt XVI

Akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa

O Jezu najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego, wejrzyj na nas, korzących się u stóp Twego ołtarza. Twoją jesteśmy własnością i do Ciebie należeć chcemy. Oto dzisiaj każdy z nas oddaje się dobrowolnie Najświętszemu Sercu Twemu, aby jeszcze ściślej zjednoczyć się z Tobą. Wielu nie zna cię wcale; wielu odwróciło się od Ciebie, wzgardziwszy przykazaniami Twymi. Zlituj się nad jednymi i drugimi, o Jezu Najłaskawszy, i pociągnij wszystkich do świętego Serca Swego. Królem bądź nam, o Panie, nie tylko wiernym, którzy nigdy nie odstąpili od Ciebie, ale i synom marnotrawnym, którzy Cię opuścili. Spraw, aby do domu rodzicielskiego wrócili co prędzej i nie zginęli z nędzy i głodu. Króluj tym, których albo błędne mniemania uwiodły, albo niezgoda rozdziela; przywiedź ich do przystani prawdy i jedności wiary, aby rychło nastała jedna owczarnia i jeden pasterz. Użycz Kościołowi Twemu bezpiecznej wolności. Udziel wszystkim narodom spokoju i ładu. Spraw, żeby ze wszystkiej ziemi, od końca do końca, jeden brzmiał głos: Chwała bądź Bożemu Sercu, przez które stało się nam zbawienie. Jemu cześć i chwała na wieki. Amen.

 

Dnia 25 maja 1899 roku papież Leon XIII ogłosił encyklikę Annum Sacrum, w której zwracał się do wszystkich biskupów Kościoła katolickiego z apelem o poświęcenie rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusa.